Τι σημαίνει το σ ’αγαπώ για ένα κοινωνιοπαθή τύπο;

Αρθρογραφεί ο Δρ Γεώργιος Λυράκος

Η φράση «σ 'αγαπώ» είναι κάτι πολύ ξεχωριστό και προσωπικό με μεγάλη σημασία για αυτόν που τη λέει. Για ένα  κοινωνιοπαθή όμως η φράση αυτή σημαίνει κάτι εντελώς διαφορετικό.

Για να καταλάβουμε όμως γιατί σημαίνει κάτι διαφορετικό θα πρέπει πρώτα να αντιληφθούμε τι είναι κοινωνικοπαθής ή όπως αναφέρεται στη διεθνή βιβλιογραφία sociopath. 

Είναι κάποιος που δεν ξεχωρίζει το σωστό από το λάθος και που δεν έχει επίγνωση των πράξεων του. Δεν μετανιώνει γι' αυτές όσο "κακές" κι αν είναι. O όρος αναφέρεται σε Δυσλειτουργία Αντικοινωνικής Προσωπικότητας αφού κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, και συγκεκριμένα τις δεκαετίες του 1930 και 1940, το επίκεντρο της έρευνας για τη δυσλειτουργία της ψυχοπαθητικότητας   μεταφέρθηκε από το νευροφυσιολογικό τομέα στον ψυχολογικό και κοινωνικό τομέα, ενώ δόθηκε έμφαση στο πώς συνδέεται κοινωνικά και ψυχολογικά η ανάπτυξη της δυσλειτουργίας αυτής στον άνθρωπο.

Με βάση αυτή την ιστορική μεταφορά της ερευνητικής έμφασης, υιοθετήθηκε ακόμα ένας όρος συνώνυμος του ψυχοπαθή, αυτός του κοινωνι(κ)οπαθή (Sociopath). Πρόσφατα, όμως, με την εξέλιξη των διαγνωστικών μεθόδων της ψυχολογίας, οι όροι ψυχοπαθής και κοινωνιοπαθής ή κοινωνικοπαθής, έχουν απαλειφθεί και αντί αυτών χρησιμοποιείται πλέον κλινικά ο όρος Δυσλειτουργία Αντικοινωνικής Προσωπικότητας. 

Επίσης, στο όλο φάσμα της ψυχολογίας λαμβάνονται όλα πλέον υπόψη, έτσι ώστε να διαγνωσθεί ορθά ένα άτομο που έχει αυτού του είδους της δυσλειτουργίας από τη νευροψυχολογική / νευροφυσιολογική πτυχή έως την ψυχαναλυτική και κοινωνική πτυχή της ζωής και της γενικής λειτουργίας του ατόμου."

Αφού λοιπόν η φράση σ ’αγαπώ σημαίνει κάτι διαφορετικό για αυτά τα άτομα προκύπτει αρχικά το ερώτημα αν μπορεί να αγαπήσει ένας κοινωνιοπαθείς και αν μπορεί να ερωτευτεί;

Αν βέβαια πραγματικά γνωρίζετε και κατανοείτε το κοινωνιοπαθή τύπο προσωπικότητας, τότε ξέρετε ότι αυτές οι ερωτήσεις είναι σχεδόν αστείες...

Αν πρέπει όμως να απαντήσουμε σε αυτά τα ερωτήματα τότε η απάντηση θα ήταν πως οι κοινωνιοπαθείς συχνά ενεργούν σαν να είναι ερωτευμένοι. Για τον έξω κόσμο, φαίνεται σαν να αγαπούν. Δεδομένου ότι ο ορισμός του κοινωνιοπαθή είναι ένα άτομο που δεν έχει ενσυναίσθηση και έχει αντικοινωνική διαταραχή της προσωπικότητας, άσχετα με τους κανόνες και τα πρότυπα της κοινωνίας, είναι περίεργο το γεγονός ότι κάποιος σαν αυτό  μπορεί να μοιάζει σα να είναι πραγματικά ερωτευμένος. Οι κοινωνιοπαθείς πρώτα από όλα μας προκαλούν σύγχυση, και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα κοινωνιοπαθητική γνωρίσματα και χαρακτηριστικά που τους διακρίνουν αλληλοαντικρούονται κατά καιρούς. Με μια πιο προσεκτική εξέταση, όμως, είναι απολύτως λογικό να ρωτήσει κάποιος, "Μπορεί τελικά ένας κοινωνιοπαθής να αγαπήσει έναν άλλο άνθρωπο;"

Αν χειριστούμε τον ορισμό της αγάπης με τον τρόπο που οι κοινωνιοπαθείς χειραγωγούν τους ανθρώπους, τότε σίγουρα, ένας κοινωνιοπαθής μπορεί να αγαπήσει. Για να ισχυριστούμε πραγματικά όμως κάτι τέτοιο, πρέπει να δώσουμε έναν ορισμό στην αγάπη που μας ταιριάζει στην συγκεκριμένη περίπτωση.

Σας μπέρδεψα; μην ανησυχείτε, μπορούμε να δράσουμε σαν ένα κοινωνιοπαθή και να επαναπροσδιορίσουμε την αγάπη όπως θέλουμε και μας αρέσει ανά πάσα στιγμή.

Όταν η αγάπη αποτελεί ένα εργαλείο που πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να παγιδεύσει και να χειραγωγήσει κάποιον, τότε ναι ένας κοινωνιοπαθής μπορεί να αγαπήσει.

Όταν η αγάπη λέγεται εύκολα από τα χείλη, αλλά δεν την αισθάνεται στην καρδιά, τότε ο κοινωνιοπαθής μπορεί να αγαπήσει.

Όταν η αγάπη είναι ένα αίσθημα γοητείας ή εξουσίας παρά ένα συναίσθημα, ο κοινωνιοπαθής μπορεί να αγαπήσει.

Όταν η αγάπη είναι ένα ρηχό ψέμα που λέγεται για προσωπικό όφελος και όχι μια έκφραση της σχέσης, ο κοινωνιοπαθής μπορεί να αγαπήσει.

Όταν η αγάπη είναι συνώνυμη με το σεξ και το σεξ δεν είναι τίποτα άλλο από στιγμιαία και χωρίς νόημα σωματική ευχαρίστηση, τότε ο κοινωνιοπαθής μπορεί να αγαπήσει.

Όταν η αγάπη είναι μια λέξη και όχι συναίσθημα, ο κοινωνιοπαθής μπορεί να αγαπήσει.

Όταν η αγάπη περιλαμβάνει προσποίηση, το να παίζει κάποιο ρόλο για να κερδίσει κάτι για τον εαυτό του στην συνέχεια τότε ο κοινωνιοπαθής μπορεί να αγαπήσει.

Σε ένα κοινωνιοπαθή, η αληθινή αγάπη είναι μια αγάπη για:

• τον εαυτό του / της
• την εξουσία
• και να παίζει και να κερδίσει τη δική του/ης εκδοχή του παιχνιδιού της ζωής.

Ένας κοινωνιοπαθής μπορεί να στήσει μια ολόκληρη παράσταση και να φερθεί με τρόπους που δείχνουν αγάπη. Μπορεί με μεγάλη μαεστρία να υποκριθεί ότι αγαπά και ότι νοιάζεται για κάποιον άνθρωπο, και εσείς να μην μπορείτε καν να φανταστείτε πως την ίδια ώρα εκείνος συνεχώς αξιολογεί ποια από τα κουμπιά σας πρέπει να πατήσει και πότε να τα πατήσει. Μπορεί να αναβλύζει με πράξεις αγάπης και να εκφράζει την αγάπη και την αφοσίωσή του/ης. Αλλά πραγματικά, μπορεί να αγαπήσει ένας κοινωνιοπαθείς;

Όταν η αγάπη είναι ένα βαθύ και πολύπλοκο συναίσθημα, ένα αίσθημα στοργής, τρυφερότητας, δεσμού και σχέσης μεταξύ των ανθρώπων, τότε όχι, ένας κοινωνιοπαθής δεν μπορεί πραγματικά να αγαπήσει.

Πρέπει να κατανοήσετε πως ο κοινωνιοπαθής είναι ένα κοινωνικό αρπακτικό που γητεύει την είσοδο και παραμονή του στη ζωή των άλλων ανθρώπων. Τρυπώνει μέσα στις ζωές των ανθρώπων γιατί έχει ένα μεγαλύτερο σκοπό, καθώς  ο ίδιος διαισθάνεται την ευκαιρία για προσωπικό όφελος. Έτσι αρχίζει το παιχνίδι του. Για να κερδίσει την εμπιστοσύνη και να διασφαλίσει  αφέλεια όσον αφορά την αντιμετώπιση των άλλων απέναντι στα θέλω του, αρχίζει το παιχνίδι του περίτεχνα ερωτοτροπώντας με το πιθανό του θύμα. Προσποιείται ότι αγαπά γιατί θέλει αγάπη σε αντάλλαγμα. Ο ίδιος όμως δεν νοιάζεται καθόλου για τα συναισθήματα της αγάπης, αλλά αντ 'αυτού θέλει την αγάπη σαν ένα εργαλείο  χειραγώγησης.

Ο καλύτερος τρόπος για να λάβεις αγάπη είναι να δώσεις αγάπη, και ο κοινωνιοπαθής αποσκοπεί να δώσει και να λάβει. Το να αγαπάς ένα άτομο που είναι κοινωνιοπαθής έχει χαρακτηριστεί σαν κάτι  υπέροχο και συναρπαστικό. Καθώς ένας κοινωνιοπαθής διαμορφώνει έτσι την προσωπικότητα του/ης για να ταιριάζει με αυτή του θηράματος που έχει βάλει ως στόχο κάθε φορά, όταν αγαπήσεις ένα  κοινωνιοπαθή θα σε κάνει να νιώσεις σαν να έχεις βρει αυτό που λέμε μια αδελφή ψυχή. Θα πιστέψεις πως το άτομο αυτό σου ταιριάζει απόλυτα με κάθε τρόπο.

Το να αγαπάς ένα κοινωνιοπαθή μπορεί να σε κάνει να έχεις μια ζωή που να είναι γεμάτη γέλιο και διασκέδαση, σε τέτοιο βαθμό που να σε κάνει να αγνοείς  τα περίεργα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας που ξεπροβάλλουν από καιρό σε καιρό και γίνονται στο τέλος συνήθεια.

Τελικά, οι καλές στιγμές φτάνουν στο τέλος τους όταν ο κοινωνιοπαθής έχει αποκτήσει αυτό που ήταν και ο αρχικός του στόχος από το θύμα του και στη συνέχεια βαριέται γρήγορα.  Καθώς όμως είναι το είδος του ανθρώπου που συνεχώς χρειάζονται συγκινήσεις και διέγερση, ρίχνει την παρωδία και προχωρά παρακάτω στο επόμενο του θύμα.

Αυτό μπορεί να συμβεί ξαφνικά, αφήνοντας το θύμα του, δηλαδή εσάς που νομίζατε πως σας αγαπά, σοκαρισμένους, πληγωμένους, και σε σύγχυση.

Είναι λοιπόν απολύτως δυνατό να αγαπήσετε ή να ερωτευθείτε ένα κοινωνιοπαθή. Μπορεί όμως αυτός να σας ανταποδώσει την αγάπη;

Ναι, αλλά μόνο από το δικό του ορισμό της αγάπης, μια παραπλανητική, χωρίς στοργή και χωρίς συναισθήματα αγάπη.

Ανακαλύψτε πώς να αυξήσετε στους μικρούς αθλητές σας την αυτοπεποίθηση, την ευτυχία και την επιτυχία στον αθλητισμό

Αφιερωμένο σε όλα μας τα παιδιά στον Εθνικό Πειραιά

"Ως γονείς, παρέχουμε στα παιδιά μας που συμμετέχουν σε ομαδικά ή ατομικά αθλήματα τα καλύτερα μέσα σε εξοπλισμό και προπονητές.

Παρόλα αυτά η υιοθέτηση της κατάλληλης νοοτροπίας χρησιμοποιώντας τις αρχές και τις μεθόδους της αθλητικής ψυχολογίας είναι η λιγότερο δαπανηρή και πιο αποτελεσματική επένδυση που μπορούμε να κάνουμε για τους μικρούς μας αθλητές."

Όλοι οι γονείς που έχουμε παιδιά που συμμετέχουν σε ομάδες θέλουμε τα παιδιά και οι έφηβοι μας να διαπρέπουν στα αθλήματα που συμμετέχουν. Ωστόσο, πολλές φορές  μπορούμε να δούμε το φόβο, την αμφιβολία, και την απογοήτευση στα πρόσωπα των παιδιών μας, που αγωνίζονται με το "εσωτερικό" παιχνίδι του αθλητισμού. Το δύσκολο κομμάτι του να είσαι γονιός αθλητή σε αυτή την περίπτωση είναι πως δεν έχεις ιδέα πώς να βοηθήσεις το παιδί σου να ξεπεράσει τις ανησυχίες, τις προσδοκίες και τις αυτοκαταστροφικές σκέψεις που εμποδίζουν τους νέους αθλητές από το να αισθανθούν αυτοπεποίθηση και επιτυχημένοι.

Έτσι αυτό που μπορεί να δουν οι γονείς από τους νεαρούς αθλητές τους είναι κάποια από τα παρακάτω σημάδια:

• Το παιδί μπορεί παίζει σαν αστέρι στην προπόνηση, αλλά παγώνει ή παίζει διστακτικά κατά τη διάρκεια αγώνων ή όταν βρίσκεται σε φάση κοντραρίσματος με τον αντίπαλο.
• Το παιδί αποσπάται από τις ανησυχίες σχετικά με το τι σκέφτεται είτε ο προπονητής είτε οι συμπαίκτες του για την απόδοσή του.
• Αμφισβητεί τις ικανότητές του ως αθλητής, ακριβώς τη λάθος στιγμή κατά τη διάρκεια του αγώνα.
• Περιμένει πάρα πολλά από τον εαυτό του, στη συνέχεια όμως τα βάζει με τον εαυτό του αν δεν  εκπληρώσει τις υψηλές προσδοκίες του.
• Δεν καταφέρνει να πετύχει το φυσικό του δυναμικό, γιατί  φοβάται την αποτυχία.
• Παγώνει και δείχνει φοβισμένο όταν βρίσκεται αντιμέτωπο με την ανταγωνιστική πίεση.
• Επικρίνει τον εαυτό του συχνά όταν κάνει λάθη είτε στην προπόνηση είτε στον αγώνα.
• Έχει μειωμένη απόδοση σαν αντίδραση σε  σχόλια αρνητικής ανατροφοδότησης από συμπαίκτες που ζηλεύουν.
• Παίζει άσχημα όταν ο προπονητής του είναι ευέξαπτος, θυμωμένος ή επικριτικός.
• Χάνει την εμπιστοσύνη του μετά από την συνεργασία με αρνητικό προπονητή.

Είναι λοιπόν δύσκολο για τους γονείς των μικρών αθλητών, να παρακολουθούν τα παιδιά τους να έχουν μειωμένες επιδόσεις στον αθλητισμό και να χάνουν την αυτοεκτίμηση τους λόγω του φόβου, της αμφιβολίας και της  μετριοπάθειάς τους. Είναι δύσκολο να σταθεί ένας γονιός σε αδράνεια και να παρακολουθεί.

Οι λύσεις όμως όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με μία τέτοια κατάσταση στα παιδιά μας δεν είναι προφανείς. Ωστόσο, εμείς, ως γονείς, μπορούμε να μάθουμε να ανταποκρινόμαστε  στις ανησυχίες, τις αμφιβολίες και τις απογοητεύσεις των μικρών αθλητών μας,.

Μπορούμε να αναπτύξουμε ευτυχισμένα, επιτυχημένα παιδιά που να είναι «διανοητικά σκληρά» στον αθλητισμό - και τη ζωή!

Ένα παιδί ή ένας έφηβος αθλητής μπορεί να έχει όλα τα ταλέντα στον κόσμο. Αλλά αν δεν μπορεί να «βάλει το κεφάλι του στο παιχνίδι" και να συνειδητοποιήσει τις δυνατότητές του, τότε η απόδοσή του θα μειονεκτεί  και θα είναι πάντα δυσαρεστημένο.

Αυτό που έχουμε να κάνουμε εμείς ως γονείς είναι να ενισχύσουμε την αυτοπεποίθηση, την επικέντρωση στο παιχνίδι, και τις επιδόσεις των παιδιών μας.

Πρέπει λοιπόν να εκπαιδευτούμε πρώτα εμείς στο πώς να μπορέσουμε ως γονείς μικρών αθλητών:

• Να επικοινωνούμε με τους προπονητές
• Να ενισχύουμε την εμπιστοσύνη των παιδιών μας την ημέρα του αγώνα
• Να βοηθήσουμε τα παιδιά να σταματήσουν να ανησυχούν για το τι σκέφτονται οι άλλοι »
• Να διδάξουμε τα παιδιά μας ότι κανείς δεν είναι τέλειος
• Να δώσουμε στα παιδιά κατάλληλη ανατροφοδότηση μετά από μια ήττα
• Να απελευθερώσουμε τα παιδιά ώστε να εμπιστεύονται τις ικανότητές τους
• Να βοηθήσουμε  τα παιδιά να επικεντρωθούν σε αυτό που είναι πιο σημαντικό και πολλά άλλα

Ας μην ξεχνάμε πως όλα τα αθλήματα είναι παιχνίδια που απαιτούν συνεργασία σώματος και μυαλού και πρέπει τα παιδιά μας να μάθουν να εφαρμόζουν πνευματική σκληρότητα στο παιχνίδι ώστε να δίνουν όλο τους το είναι στη νίκη!!!!  

Αρθρογραφεί ο ψυχολόγος υγείας Δρ. Γεώργιος Λυράκος

Αλλάζοντας τον τρόπο σκέψης του Ποδοσφαιρικού μυαλό σας για σίγουρη επιτυχία

αρθρογραφεί ο Δρ. Γεώργιος Λυράκος

Όπως έχει πει ο Knute Rochne , το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι που παίζεται με τα χέρια, τα πόδια και τους .ώμους αλλά κυρίως με το μυαλό.

 Η πνευματική προετοιμασία του αθλητή, η σωματική προετοιμασία, η προετοιμασία με τεχνική και στρατηγική είναι όλα σημαντικοί παράγοντες για τον αθλητισμό την επιτυχία και την επίτευξη της πλήρους απόδοσή του ποδοσφαιριστή.

Εντούτοις, η ψυχική προετοιμασία είναι ένα από τα περισσότερο παραμελημένα  κομμάτια της διαδικασίας που απαιτείται για να γίνει ένας ποδοσφαιριστής καλύτερος ανταγωνιστής στο ποδόσφαιρο.

Η μέχρι τώρα Έρευνα στην  αθλητική ψυχολογία για το ποδόσφαιρο δείχνει ότι, ο μόνος τρόπος που μπορούν να ωφεληθούν οι αθλητές από την ψυχική εκπαίδευση, είναι όταν χρησιμοποιείται με έναν οργανωμένο και συνεπή τρόπο.

Οι περισσότεροι αθλητές δεν συμπεριλαμβάνουν  την ποδοσφαιρική  ψυχική εκπαίδευση σαν ένα αναπόσπαστο μέρος της προετοιμασίας τους, επειδή στην πραγματικότητα δεν ξέρουν πώς να εκπαιδεύσουν την ποδοσφαιρική σκέψη τους.

Επίσης, δεν κατανοούν τη σημασία της πνευματικής εκπαίδευσης σε όλη της τη σημασία. Σε αντίθεση με τις φυσικές και τεχνικές πτυχές των αθλημάτων, τα οφέλη από την πνευματική εκπαίδευση δεν είναι χειροπιαστά.

Η πνευματική εκπαίδευση είναι ένας τρόπος για να βελτιώσει ο ποδοσφαιριστής το πνευματικό του παιχνίδι και να σκληρύνει την ποδοσφαιρική του ψυχική αντοχή. Θα κάνει τον ποδοσφαιριστή πιο ανθεκτικό και επομένως πιο δύσκολο να τον νικήσει κάποιος.

Οι ύμνοι στη διάρκεια του αγώνα και οι ζητωκραυγές μπορεί να ενισχύσουν  τα κίνητρα.

Ο Καθορισμός στόχων μπορεί να μειώσει το άγχος και να θέσει τα θεμέλια για την επιτυχία εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου. Όμως, το να χτίσει ένας ποδοσφαιριστής  το είδος της δύναμης του εγκεφάλου που επηρεάζει την αθλητική απόδοση του, πηγαίνει πολύ πέρα από την καθημερινή αθλητική προπόνηση.

Η συνεπής προετοιμασία που οδηγεί στο μακροπρόθεσμο στόχο είναι η τελικός παράγοντας που συμβάλει στο να αποκτήσει ένας ποδοσφαιριστής τα σταθερά εξαιρετικά αποτελέσματα που θέλει στην καριέρα του.

Ένας ποδοσφαιριστής λοιπόν μπορεί να δημιουργήσει μια συνεκτικότητα στην προετοιμασία του, έχοντας μια σαφώς καθορισμένη και καλά εξασκημένη ρουτίνα που μεγιστοποιεί κάθε παράγοντα που συμβάλει στο να πετύχει επανειλημμένα μεγάλες αθλητικές επιδόσεις.

Θα πρέπει επίσης να διασφαλίσει ότι η ζωή και το μυαλό του μείνουν σταθερά.

Δεν πρέπει να παραβλέπει πως τα συναισθήματα διαδραματίζουν τεράστιο ρόλο στην σταθερότητα των  αθλητικών επιδόσεων ενός ποδοσφαιριστή.

Και ναι μεν δεν υπάρχει πρόβλημα όταν ένας ποδοσφαιριστής νιώσει ενθουσιασμό για  ένα γεγονός και είναι φυσιολογικό να αισθάνεται απογοήτευση, αν τα πράγματα δεν πάνε όπως τα θέλει κάποια στιγμή. Αλλά όταν νιώσει πάρα πολύ φόβο, ματαίωση, θυμό ή  απογοήτευση τα συναισθήματα αυτά είναι ικανά θα μειώσουν το ηθικό και την εμπιστοσύνη του παίχτη για το ποδόσφαιρο και ότι θα κάνει πολύ δύσκολο το να βρει συνοχή στην καθημερινή προπόνηση της πνευματική του εκπαίδευσης.

Είναι, επίσης ευθύνη των προπονητών να βρουν χρόνο για τους αθλητές τους στην καθημερινή προπόνηση μέσα στον οποίο μπορούν να χωρέσουν την πνευματική τους εκπαίδευση που να περιλαμβάνει ασκήσεις  όπως το να μάθουν να βάζουν στόχους και την πνευματική απεικόνιση. Οι προπονητές πρέπει επίσης να βοηθήσουν ώστε η πνευματική εκπαίδευση να γίνει μια συνήθεια στην πράξη και την ημέρα του αγώνα, περιλαμβάνοντας εργαλεία που βοηθούν τις νοητικές ικανότητες του παίχτη στην ανατροφοδότηση που δίνουν στους παίχτες και υπενθυμίζοντας στους αθλητές τους να χρησιμοποιούν αυτά τα εργαλεία στο πλαίσιο των προπονήσεων τους και στην προετοιμασία τους για τον αγώνα.

Συμπερασματικά, όπως ακριβώς και με άλλες πτυχές του παιχνιδιού, θα πρέπει να καταλάβει κάθε ποδοσφαιριστής  πόσο σημαντικό είναι το μυαλό στην επίτευξη των στόχων του.

Δεδομένου ότι είναι αναγκαίο στην αθλητική επιτυχία του ποδοσφαιριστή, πρέπει να κάνουμε ό, τι είναι απαραίτητο για να καθιερώσουμε την ποδοσφαιρική πνευματική εκπαίδευση στην ίδια τη δομή της προπόνησης του και στις ανταγωνιστικές προσπάθειες του για νίκη σε κάθε παιχνίδι.

ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΤΟΥ ΠΑΘΟΥΣ ΣΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΤΟΥ ΠΑΘΟΥΣ ΣΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Δρ. Λυράκος Γεώργιος

Αφιερωμένο στη γυναίκα της ζωής μου που με ανέχεται και συνεχίζει να με αγαπάει σαν να μην πέρασε μία μέρα, παρά το δύσκολο της προσωπικότητας και του χαρακτήρα μου

Πρόλογος

Ήταν ένα χειμωνιάτικο, βροχερό πρωινό όπως και σήμερα, που ξημέρωνε Κυριακή και γω  περίμενα ακόμη στο κρεβάτι, κουκουλωμένος κάτω από τα σκεπάσματα τους γιούς μου, να παίξουμε τον καθιερωμένο μας Κυριακάτικο μαξιλαροπόλεμο, όταν η ιδέα του να γράψω αυτό το βιβλίο άρχισε δειλά - δειλά να εμφανίζεται στο γεμάτο από σκέψεις πεζές κεφάλι μου.

Άρχισα μάλιστα να λοιδορώ τον εαυτό μου, για την σκέψη και μόνο πως θα μπορούσα να γράψω όχι ένα επιστημονικό δοκίμιο, αφιερωμένο στα αποτελέσματα κάποιας από τις τόσες έρευνες με τις οποίες τα τελευταία χρόνια ασχολούμαι, αλλά για τα δίκτυα του πάθους. Σκέψεις όπως,  «ποιος θα ακούσει ένα μεσήλικα σαραντάρη παντρεμένο επί 18 έτη με την ίδια γυναίκα που μάλιστα την ερωτεύτηκε παράφορα όταν ήταν μόλις 19 χρονών φοιτητής», ή «τι ξέρεις εσύ από πάθη όταν το μόνο σου πάθος είναι η έρευνα», ή «θα γελάνε μαζί σου και οι πέτρες» όπως μου έλεγε ένας πολύ καλός μου φίλος άρχισαν να τριβελίζουν το νυσταγμένο μου μυαλό μέχρι τη στιγμή που οι δύο γιοί μου μπήκαν στην κρεβατοκάμαρα τρέχοντας και βούτηξαν στην αγκαλιά μας για να μας πουν καλημέρα. Το βλέμμα που ανταλλάξαμε εκείνη τη στιγμή με την Ελένη την επί 25 χρόνια σύντροφο της ζωής μου έδωσα αμέσως την απάντηση σε κάθε μου φόβο.

Δεν είναι το πάθος που θα οδηγούσε την πένα μου σε αυτό το ταξίδι, αλλά το μονοπάτι της αγάπης, το οποίο ψάχνουμε να  βρούμε μέσα από κάθε πάθος  στο οποίο ξεγυμνώνουμε το είναι μας  είτε φτάνοντας στην συνέχεια στην αγάπη, την ολοκληρωτική και απελευθερωτική όπως εγώ, είτε μπαίνοντας στη διαδικασία της νέας αναζήτησης, αφού πρώτα βιώσουμε τον πόνο της απόρριψης και της αποτυχίας.

Και αυτό το μονοπάτι το έχω δει και μάθει καλά, γιατί τα τελευταία χρόνια είμαι μόνιμος συνοδοιπόρος  προσπαθώντας να βοηθήσω μέσα από τις θεραπείες όλους όσους ζητούν τη βοήθεια μου, ψάχνοντας μία λύση, μία απάντηση στο γιατί σε αυτούς, στο γιατί τώρα, και τι φταίει και αποτύχαν, απορριφθήκαν ή μείναν μόνοι ενώ όλοι οι άλλοι είναι ζευγάρια που περνούν τον χρόνο τους μέσα στην ευτυχία.

Για αυτό το μονοπάτι θα μιλήσουμε σε αυτό το βιβλίο, και για τους εαυτούς μας και για το πώς θα πρέπει να βλέπουμε τους άλλους και τις σχέσεις μας, αλλά και για το πόσο λυτρωτικό είναι να ζεις ένα πάθος, ακόμη και αν δεν σε οδηγήσει ποτέ στα μονοπάτια της αγάπης. Εξάλλου η ίδια η ζωή είναι ένα πάθος και κάθε τι που καταπιανόμαστε μαζί του μπορεί να οριστεί σαν πάθος, αρκεί να δώσεις όλο σου το είναι για να πετύχεις το σκοπό σου. Αν αυτός ο σκοπός δεν είναι να δεσμευτείς αλλά να ζήσεις, τότε κάθε πάθος θα είναι όταν τελειώσει μία γλυκιά ιστορία που θα συντροφεύει τα γηρατειά σου και θα σου θυμίζει πως έζησες όσα ήθελες και έπρεπε να ζήσεις, για να μπορείς να αποδεχτείς το θάνατο, που είναι η μοναδική μας αλήθεια…..

Καλό ταξίδι….

8 τύποι φίλων που πρέπει να βγάλετε από τη ζωή σας

Αρθρογραφεί ο Δρ Λυράκος Γεώργιος.MSc PhD Ψυχολόγος Ψυχοθεραπευτής CBT

Κάποιες φορές υπάρχουν άτομα που θεωρούμε φίλους μας και που συνεχώς κάνουν πράγματα που μας απογοητεύουν. Πολλές φορές μπορεί να μην το καταλαβαίνουν, άλλες πάλι το κάνουν εσκεμμένα. Όταν όμως μας κάνουν να νιώθουμε χάλια και αντί να είμαστε χαρούμενοι όταν τους συναντούμε, ή όταν τους μιλούμε, τότε ίσως θα πρέπει να τους βγάλουμε από τη ζωή μας για να νιώσουμε καλύτερα. 

1. Οι άνθρωποι που είναι ασταθείς στον τρόπο που σας αντιμετωπίζουν.

Τη μια μέρα, θα σας αντιμετωπίζουν σαν να είστε η αδελφή ψυχή τους και την μια άλλη ημέρα σας συμπεριφέρονται σαν να είστε ένα   αόρατο πρόσωπο χωρίς καν να σας εξηγήσουν γιατί. Και αυτή η συμπεριφορά είναι τυπική και ξεχωρίζει μόνο αν σκεφτείτε πότε σας φέρονται σαν να είστε ο καλύτερος τους φίλος. Θα είναι πάντα οι στιγμές που κερδίζουν κάτι, είτε συναισθηματικά είτε υλικά!!!

2. Οι άνθρωποι που σας αντιμετωπίζουν διαφορετικά από το πώς μεταχειρίζονται τους φίλους τους.

Συνήθως αυτοί οι φίλοι όταν σας βλέπουν, σας χαιρετούν, χωρίς να σκάσουν τα χείλια τους ούτε ένα χαμόγελο, δεν είναι τόσο πρόθυμοι να ξεκινήσουν μια συζήτηση μαζί σας όσο και να προσπαθείτε να το κάνετε εσείς και πάντα κόβουν έξυπνα τη συζήτηση οδηγώντας την σε αδιέξοδο ενώ ουσιαστικά σας φέρονται σαν να μην  έχουν ποτέ χρόνο για εσάς. Αντίθετα, όταν βλέπουν άλλους φίλους τους, γίνονται εντελώς διαφορετικοί και δείχνουν σαν να είναι το πιο φιλικό πρόσωπο που υπάρχει, μπορούν να συζητούν μαζί τους με τις ώρες και να κάνουν πολλά πράγματα μαζί τους. Μήπως λοιπόν δεν έχουν κάτι κοινό μαζί σας και δεν είναι πράγματι φίλοι σας αλλά μόνο γνωστοί σας; ‘Η μήπως έχετε κάνει κάτι που τους οδήγησε σε αυτή τη συμπεριφορά και σας στέλνουν ένα μήνυμα;

3. Οι άνθρωποι που δεν ξέρουν πώς να είναι ευγνώμονες.

Μπορείτε να κάνετε κάτι ωραίο σε αυτούς και δεν σας ευχαριστήσουν ποτέ γι 'αυτό. Θα σας αντιμετωπίσουν σαν να έχετε κάνει κάτι που θα έπρεπε προφανώς να κάνετε σαν να είσαστε υποχρεωμένοι και δεν εκτιμούν τη γενναιοδωρία σας. Είναι συνήθως άτομα που θεωρούν πως η ζωή μόνο τους χρωστάει και πως όλοι είναι εκεί για να τους προσφέρουν χωρίς εκείνοι να χρειάζεται να δίνουν τίποτα αφού το εγώ τους είναι τόσο μεγάλο που δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει πως φιλία σημαίνει αλληλεπίδραση και όχι μόνο λήψη. Μόνο προσέξτε γιατί στους πραγματικούς φίλους όταν κάνεις κάτι δεν περιμένεις ευχαριστώ αλλά το να δίνεις σου προκαλεί χαρά και το να μην μπορείς να δώσεις λύπη, άρα αν συνεχώς θέλετε  ευχαριστώ για όσα δίνετε ίσως θα πρέπει να σκεφτείτε αν πραγματικά νιώθετε τον άλλο πραγματικό σας φίλο η του προσφέρετε κάτι για να τον κάνετε να νιώσει υποχρεωμένος.

4. Οι άνθρωποι που δεν δίνουν πίσω.

Παρόμοια κατηγορία φίλων με την προηγούμενη, αφού οι άνθρωποι που δεν ξέρουν πώς να είναι ευγνώμονες συνήθως δεν δίνουν και πίσω. Θυμάστε τα γενέθλιά τους, τους στέλνετε μηνύματα, τους παίρνετε τηλέφωνο και θα τους πάρετε  δώρα, αλλά όταν πρόκειται για τα γενέθλιά σας, το μόνο που έχετε να πάρετε είναι «ω είναι τα γενέθλιά σου; Χαρούμενα γενέθλια." Όμως και σε αυτή την περίπτωση πρέπει να έχετε στο μυαλό σας πως δεν κάνουμε κάποιον φίλο για να μας δίνει αλλά γιατί νιώθουμε πως τον θέλουνε στη ζωή μας.

5. Οι άνθρωποι που σας κάνουν να νιώθετε σαν να πρέπει να τους εντυπωσιάσετε.

Αν νιώθετε πως χρειάζεται  να εντυπωσιάσετε συνεχώς τους φίλους σας, όταν κάνετε παρέα μαζί τους, δεν είναι αληθινοί φίλοι σας. Σας  κάνουν να νιώθετε σαν να είστε  κατώτεροι από αυτούς και στους φίλους μας δεν το κάνουμε αυτό, εκτός και αν είστε εσείς αυτός που προκαλείτε το συναίσθημα κατωτερότητας λόγω μειωμένης αυτοεκτίμησης  και η αντίδραση και συμπεριφορά σας έχει να κάνει με δική σας ανεπάρκεια και όχι με τους φίλους σας οπότε εκεί θα πρέπει να δουλέψετε με τον εαυτό σας

6. Οι άνθρωποι που σας στέλνουν μήνυμα ή  σας παίρνουν τηλέφωνο μόνο όταν χρειάζονται κάτι από εσάς.

Οι φίλοι αυτοί θα επικοινωνήσουν μαζί σας μόνο όταν χρειάζονται βοήθεια. Τα μηνύματα τους δεν χρειάζεται καν να ξεκινήσουν με μία φράση επικοινωνίας όπως  "Γεία σου, Πώς είσαι?" ΄ή έστω με μία καλημέρα ή καλησπέρα, αλλά αντίθετα ξεκινούν  κατ’ ευθείαν στο να σας ζητήσουν ότι χρειάζονται χωρίς πολλά λόγια ….. Και σε αυτή την περίπτωση όμως θα πω κάτι που μου είχε πει ένας φίλος μου παλιά, πως αν έχεις ανάγκη να μιλήσεις με κάποιον που νιώθεις φίλο σου απλά πάρτον τηλέφωνο ή στείλε του μήνυμα. Δεν βλέπουν όλοι οι άνθρωποι την επικοινωνία και την αναγκαιότητα της με τον ίδιο τρόπο, οπότε ο καθένας μας επικοινωνεί ανάλογα με τις ανάγκες του και τον τρόπο που βλέπει την κάθε του φιλία

7. Οι άνθρωποι που δεν σας προσκαλούν σε δραστηριότητες το Σαββατοκύριακο τους.

Είτε πρόκειται για ένα πάρτι, μια συνάντηση με φίλους, ή απλά ένα δείπνο, που ποτέ δεν σας καλούν και απλά θα  ανακαλύψετε πόσο διασκέδασαν χωρίς εσάς βλέποντας τις φωτογραφίες τους στις ενημερώσεις σας στο Facebook σας. ¨Όμως αν δεν σας καλούν τότε ίσως δεν σας θεωρούν τόσο κοντινούς τους φίλους οπότε ίσως θα πρέπει να επαναξιολογήσετε τα δικά σας συναισθήματα και μήπως βασίζονται σε μη ρεαλιστικές προσδοκίες που πηγάζουν από σας και μόνο και όχι από τους άλλους ανθρώπους.

8. Οι άνθρωποι που όσες φορές και αν τους καλέσατε να βγείτε δεν εμφανίστηκαν ποτέ.

Είτε πρόκειται για να πάτε για καφέ, για ένα ποτό, μία βόλτα σε ένα παιδότοπο ή στην παραλία πάντα θα υπάρχει κάτι σοβαρότερο που θα πρέπει να κάνουν και δεν θα είναι διαθέσιμοι, όμως αυτό θα ισχύει μόνο για σας και όχι για τους άλλους. Ίσως κατά τη γνώμη μου είναι ο μόνος λόγος που πρέπει να ξεκόψετε από κάποιον γιατί οι φίλοι είναι για να μοιράζονται στιγμές και να χτίζουν αναμνήσεις, οπότε αν δεν θέλουν ή ακόμη και αν δεν μπορούν τότε δεν πρόκειται ποτέ να χτίσετε μαζί τους αναμνήσεις και άρα δεν θα είστε ποτέ πραγματικοί φίλοι…

Όπως και να έχει όμως, πρώτα θα πρέπει να ελέγξετε τι κάνετε εσείς, και τι δίνετε στους άλλους, για να μπείτε στη θέση τους και να δείτε, αν όντως η συμπεριφορά τους έχει να κάνει μόνο με τον εαυτό τους, οπότε και θα πρέπει να τους απομακρύνετε, ή αν οφείλετε στη δική σας συμπεριφορά και θα πρέπει να κάνετε την αυτοαξιολόγηση σας....

Ξεπερνώντας την κατάθλιψη με τη βοήθεια της ψυχοθεραπείας

Αρθρογραφεί ο Δρ Γεώργιος Λυράκος 
MSc. PhD. CPsychol. CBT therapist 

Ο καθένας βιώνει θλίψη κατά καιρούς. Αλλά η κατάθλιψη είναι κάτι περισσότερο. Η κατάθλιψη είναι ακραία θλίψη ή απόγνωση που διαρκεί περισσότερο από ημέρες. Παρεμβαίνει με τις δραστηριότητες της καθημερινής μας ζωής και μπορεί να προκαλέσει ακόμη και σωματικό πόνο. Ευτυχώς, η κατάθλιψη είναι θεραπεύσιμη σε μεγάλο βαθμό.

Κατανοώντας την κατάθλιψη

Η κατάθλιψη, επίσης γνωστή ως μείζονα καταθλιπτική διαταραχή ή κλινική κατάθλιψη, είναι μία από τις πιο κοινές ψυχικές διαταραχές στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 2014, εκτιμάται ότι περίπου 15,7 εκατομμύρια ενήλικες στις ΗΠΑ - περίπου 6,7 τοις εκατό του συνόλου των ενηλίκων των ΗΠΑ - είχαν τουλάχιστον ένα μείζον καταθλιπτικό επεισόδιο, σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγείας.

Η κατάθλιψη επηρεάζει διαφορετικούς ανθρώπους με διαφορετικούς τρόπους, αλλά

οι περισσότεροι από αυτούς βιώνουν κάποιο συνδυασμό από τα ακόλουθα συμπτώματα:

• Παρατεταμένη θλίψη ή αίσθημα κενού

• Αισθήματα απελπισίας ή απόγνωσης

• Αισθήματα ενοχής ή αναξιότητας

• Θυμός και ευερεθιστότητα

• Ανησυχία

• Δυσκολία στη συγκέντρωση

• Κόπωση

• Αλλαγές στις συνήθειες του ύπνου

• Αλλαγές  στην όρεξη

• Χρόνιος πόνος, πονοκεφάλους ή πόνους στο στομάχι

• Απώλεια ενδιαφέροντος για δραστηριότητες

• Απόσυρση από τους φίλους και την οικογένεια

• Σκέψεις θανάτου ή αυτοκτονίας

Η κατάθλιψη προκαλείται από ένα συνδυασμό γενετικών, βιολογικών, ψυχολογικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Οι άνθρωποι που έχουν οικογενειακό ιστορικό κατάθλιψης, και τα άτομα με σοβαρές χρόνιες ασθένειες όπως είναι οι καρδιακές παθήσεις ή ο καρκίνος, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο κατάθλιψης. Σημαντικές αλλαγές στη ζωή, το τραύμα και το στρες μπορεί επίσης να επιφέρουν ένα επεισόδιο κατάθλιψης, αν και μερικά επεισόδια κατάθλιψης αρχίζουν χωρίς εμφανή εξωτερική αιτία.

Θεραπεία της κατάθλιψης

Η κατάθλιψη δεν είναι σημάδι αδυναμίας. Δεν είναι κάτι που μπορείτε απλά "να το ξεπεράσετε." Είναι μια ασθένεια που απαιτεί επαγγελματική θεραπεία. Ωστόσο, με τη σωστή φροντίδα, οι άνθρωποι μπορούν να αισθανθούν καλύτερα.

Τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα μπορεί να είναι χρήσιμα για τη μείωση των συμπτωμάτων της κατάθλιψης σε μερικούς ανθρώπους, ειδικά σε άτομα με σοβαρή κατάθλιψη. Η ψυχοθεραπεία είναι επίσης μια αποτελεσματική θεραπεία, είτε μόνη τους είτε σε συνδυασμό με τη φαρμακευτική αγωγή. Τα οφέλη της ψυχοθεραπείας μπορεί να έχουν μια διαχρονική επίδραση που προστατεύει από το να επιστρέψουν τα συμπτώματα ακόμη και αφού έχει ολοκληρωθεί η φαρμακευτική αγωγή.

Πως μπορεί να σας βοηθήσει στην κατάθλιψη ένας ψυχολόγος;

Οι ψυχολόγοι με άδεια ασκήσεως επαγγέλματος είναι ιδιαίτερα εκπαιδευμένοι επαγγελματίες ψυχικής υγείας με εμπειρία στο να βοηθήσουν ασθενείς να αναρρώσουν από την κατάθλιψη. Αρκετές διαφορετικές προσεγγίσεις στη ψυχοθεραπεία έχει αποδειχθεί ότι μπορούν να βοηθήσουν τα άτομα να ανακάμψουν από την κατάθλιψη, ιδίως εκείνα με ήπια έως μέτρια κατάθλιψη.

Η ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει τα άτομα με κατάθλιψη να:

• ·         Εντοπίσουν  γεγονότα της ζωής που συμβάλλουν στην κατάθλιψη τους και να τους βοηθήσει να βρουν τρόπους για να αλλάξουν, να αποδεχθούν ή προσαρμοστούν σε αυτές τις καταστάσεις
• ·         Να θέσουν ρεαλιστικούς στόχους για το μέλλον
• ·         Να προσδιορίσουν τις διαστρεβλωμένες διαδικασίες της σκέψης ή τις μη βοηθητικές συμπεριφορές που συμβάλλουν στα συναισθήματα της απόγνωσης και της απελπισίας
• ·         Να αναπτύξουν δεξιότητες για την αντιμετώπιση και διαχείριση των συμπτωμάτων και των προβλημάτων, καθώς και να εντοπίσουν ή να προλάβουν την εκδήλωση μελλοντικών επεισοδίων κατάθλιψης

Δύο από τις πιο συνηθισμένες  τεκμηριωμένες θεραπείες για την κατάθλιψη είναι η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία και η διαπροσωπική θεραπεία

Η Γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία (CBT) είναι ένα είδος θεραπείας στην οποία οι ασθενείς μαθαίνουν να αναγνωρίζουν και να διαχειρίζονται την αρνητική σκέψη και τα μοτίβα συμπεριφοράς που μπορούν να συμβάλουν στην κατάθλιψης τους. Η CBT βοηθά τους ασθενείς να εντοπίζουν τις άχρηστες ή αρνητικές σκέψεις, να αλλάξουν τις δυσλειτουργικές αντιλήψεις, να αλλάξουν τις συμπεριφορές που θα μπορούσαν να χειροτερέψουν την κατάθλιψη τους και να αλληλεπιδρούν με τους άλλους ανθρώπους με πιο θετικούς τρόπους.

Η διαπροσωπική θεραπεία (IPT) είναι μια μορφή θεραπείας στην οποία οι ασθενείς μαθαίνουν να βελτιώνουν τις σχέσεις τους με τους άλλους ανθρώπους μέσα από την καλύτερη έκφραση των συναισθημάτων τους και να επιλύουν τα προβλήματα τους με πιο υγιείς τρόπους. Η IPT βοηθά τους ασθενείς να επιλύσουν ή να προσαρμοστούν στα γεγονότα της ζωής που δημιουργούν προβλήματα, να χτίσουν κοινωνικές δεξιότητες και να οργανώσουν τις σχέσεις τους με τους άλλους ανθρώπους γύρω τους ώστε να αυξήσουν την υποστήριξη για την αντιμετώπιση των καταθλιπτικών συμπτωμάτων και των στρεσογόνων παραγόντων της ζωής.

Δεν υπάρχει μία προσέγγιση «μοναδική» στη θεραπεία. Οι θεραπευτές συνεργάζονται στενά με τους ασθενείς τους για να δημιουργήσουν εξατομικευμένα θεραπευτικά σχήματα για την αντιμετώπιση των ιδιαίτερων αναγκών  και των προβληματισμών που αντιμετωπίζει ο κάθε ασθενής. Η ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει τους ασθενείς να μάθουν τρόπους για να ανταπεξέλθουν καλύτερα το άγχος και να διαχειριστούν  τα συμπτώματα της κατάθλιψης. Οι στρατηγικές αυτές μπορούν να οδηγήσουν σε ανάρρωση και επιτρέπουν στους ασθενείς να λειτουργούν στην καθημερινότητα τους όσο καλύτερα μπορούν. 

Το μόνο που χρειάζεται είναι ο ασθενής να συνειδητοποιήσει την κατάσταση του και να ζητήσει βοήθεια!!!!!

Πηγή: http://www.apa.org/helpcenter/depression.pdf

Οι άντρες σας λέμε πάντα την αλήθεια αρκεί να θέλετε να την ακούσετε

Αρθρογραφεί ο Dr Γεώργιος Λυράκος

Πολλές κοπέλες στις σχέσεις τους με τους άντρες χρησιμοποιούν μικρά τιπς συμπεριφοράς μετά από την πρώτη φορά που θα έχουν μια σεξουαλική επαφή με έναν άντρα  όπως το να μην στείλει απάντηση αμέσως σε ένα μήνυμα ή να συνεχίζει να βγαίνει μαζί του μέχρι να βγει κάποιον που να της αρέσει καλύτερα.

Όμως και εμείς οι άντρες είμαστε εξίσου συγκλονισμένοι όπως είστε και σεις οι γυναίκες, όταν κοιμάστε μαζί μας στο δεύτερο ραντεβού για να μην πω στο πρώτο.

Και αφού δεν χρειάζεται να σας πούμε σε αγαπώ για να κοιμηθούμε μαζί ή να δεσμευτούμε για τον ίδιο λόγο η αλήθεια είναι πως το σεξ δεν σημαίνει και αγάπη.

Επίσης, δεν σημαίνει ότι θέλουμε μια σχέση μαζί σας. Σημαίνει απλώς ότι περάσαμε καλά μερικές στιγμές, ήμασταν λίγο μεθυσμένοι, αδράξαμε της  ευκαιρίας, και  σκόραραμε.

Θέλετε να δείτε πού στέκεστε απέναντι σε έναν άνδρα; Μη δίνετε σημασία στο πόσο θερμό ήταν το ραντεβού σας. Δώστε προσοχή στο πώς ο ίδιος διαχειρίζεται μέσα στις επόμενες 24-48 ώρες τον εαυτό του.

Καταλάβετε ότι αν δεν του αρέσατε πραγματικά, τη στιγμή που φεύγετε, σκέφτεται για το πώς μπορεί να βγει από αυτή την κατάσταση.

Συνειδητοποιείστε πως δεν θέλει να σας πληγώσει αλλά ούτε και να τον ερωτευθείτε, θέλει όμως να συνεχίζει να κάνει έρωτα μαζί σας γιατί είναι ΑΤΟΜΙΚΟ του συμφέρον. Και καταλάβετε πως όλα όσα κάνει στη συνέχεια είναι έτσι σχεδιασμένα ώστε να σας κρατάνε το ενδιαφέρον για αυτόν χωρίς όμως να σας επιτρέπει να τον ερωτευτείτε.

Αν τον έχετε συνεπάρει και θέλει να γίνετε το κορίτσι του, θα σας πάρει τηλέφωνο την επόμενη ημέρα και θα σας πει πως πέρασε ωραία και θα σας καλέσει σε δείπνο μέσα στην βδομάδα.

Αν ήδη σχεδιάζει την διαφυγή του δεν πρόκειτε να σας πει πως  έκανε λάθος, ούτε θα σας ευχηθεί καλή τύχη στη ζωή σας. Αντίθετα το πιο πιθανό είναι να στείλει ένα μονολεκτικό μήνυμα και να χαθεί για μερικές μέρες ώστε να μην δεθείτε μαζί του. Μετά μπορεί να ξαναστείλει ένα μήνυμα που θα λέει πως σας σκέφτεται αλλά έχει πολύ δουλειά…

Ένα μήνυμα μια εβδομάδα αργότερα στις 9 το βράδυ για να ρωτήσει τι κάνετε εκείνη την ώρα.

Εάν δεν υπήρξαν τηλεφωνήματα στο ενδιάμεσο ή τις μέρες που σας  έβγαλε έξω δεν πέρασε μαζί σας ποιοτικό χρόνο (και χρήμα) σε σας, μαντέψτε;

Είστε ένα τρόπαιο.

Και ο άνθρωπος αυτός προσπαθεί να βρει τη λεπτή ισορροπία κρατώντας σας στη ζωή του χωρίς να τον ερωτευθείτε.

Γι αυτό σας είπα και στην αρχή πως οι άντρες είμαστε ειλικρινείς.

Δεν σας είπε πως θέλει να γνωρίσει τους γονείς σας, ούτε να σας πάει ταξίδι στη Ρώμη. 

Δεν μιλάει για το όνομα που θα έχουν τα παιδιά σας, ούτε για αγάπη και γάμο.

Δεν μιλάει ούτε καν για μία έξοδο στον κινηματογράφο ή σε ένα εστιατόριο.  

Διατηρεί την επαφή μαζί σας κυρίως με γραπτά μηνύματα ελπίζοντας πως θα μείνετε κολλημένη στην έλξη που νιώθετε για αυτόν χωρίς να χρειάζεται να κάνει οτιδήποτε άλλο. Δεν χρειάζεται να σας πει ψέματα γιατί πολύ απλά δεν σας έχει υποσχεθεί τίποτα. Δεν έχει κάνει τίποτα αφού έκανε σεξ μαζί σας που να δείχνει πως σας έχει πάρει στα σοβαρά.

Επιβραβεύστε λοιπόν τον άντρα αυτό γιατί προσπάθησε να προστατεύσει τα συναισθήματα σας με το να τον βγάλετε από τη ζωή σας ολοκληρωτικά !!!!!!!

Πείτε του απλά αντίο γιατί ψάχνω κάποιον για σχέση και όχι φιλαράκι στο σεξ.

Είτε θα σας πάρει τηλέφωνο και θα σας πει πως θέλει να προσπαθήσει για μία σχέση μαζί σας

Είτε θα σας στείλει ένα μήνυμα που θα σας λέει «κρίμα, σε καταλαβαίνω όμως, καλή συνέχεια στη ζωή σου»….

Και στις δύο περιπτώσεις όμως δεν θα σας πει ψέματα γιατί δεν θέλει να σας πληγώσει.

Πάψτε λοιπόν να μας κατηγορείτε πως κοιμόμαστε μαζί σας και φεύγουμε.

Αν αρχίσετε να ακούτε τις σιωπές των ανδρών θα ακούσετε τελικά όλη μας την αλήθεια